KS DRWĘCA
NOWE MIASTO LUBAWSKIE

Historia Klubu Sportowego „Drwęca” Nowe Miasto Lubawskie to wielowątkowa opowieść o pasji, wzlotach i kryzysach, której korzenie sięgają końca XIX wieku i działalności Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Formalny początek zorganizowanego ruchu sportowego w mieście datuje się na marzec 1919 roku, kiedy powstało Towarzystwo Katolickiej Młodzieży (TKM), oraz na 17 września 1922 roku, gdy zainicjowano działalność Klubu Sportowego „Polonia”, będącego bezpośrednim pierwowzorem dzisiejszej „Drwęcy”. W okresie międzywojennym klub borykał się z ogromnymi trudnościami finansowymi i lokalowymi, co doprowadziło do rozpadu „Polonii” w 1924 roku i utworzenia w jej miejsce KS „Sparta” pod prezesurą Feliksa Jastrzębskiego. Mimo spartańskich warunków, poziom sportowy drużyny piłkarskiej regularnie wzrastał, a w 1935 roku oddano do użytku nowoczesny stadion sportowy, co sprzyjało rozwojowi sekcji lekkoatletycznej, siatkarskiej i koszykarskiej.

Wybuch II wojny światowej brutalnie przerwał tę dobrą passę, jednak już w grudniu 1945 roku reaktywowano klub pod nazwą KS „Drwęca”, przystępując do odbudowy zniszczonej infrastruktury. Lata 50. przyniosły reorganizację sportu w Polsce Ludowej – w 1950 roku zlikwidowano „Drwęcę”, powołując w jej miejsce koła sportowe „Spójnia” i „Ogniwo”, które odnosiły sukcesy głównie w lekkoatletyce pod wodzą Władysława Andersa. W 1955 roku doszło do zjednoczenia struktur pod nazwą „Sparta”, a w 1957 roku ostatecznie powrócono do historycznej nazwy Klub Sportowy „Drwęca”.

Dekada lat 60. upłynęła pod znakiem kryzysów finansowych i rotacji nazw (m.in. koło „Jedność”), ale rok 1969 przyniósł stabilizację i uroczyste obchody 50-lecia klubu. Lata 70. to złota era nowomiejskiej piłki nożnej, w której zespół występował w III lidze, oraz czas sukcesów lekkoatletów na arenie wojewódzkiej i krajowej. W 1979 roku, mimo trudnej sytuacji politycznej, świętowano 60-lecie istnienia, choć doszło wówczas do kontrowersyjnej fuzji z „Mechanikiem” Mszanowo.

Kolejne dekady to okresy wielkich sukcesów indywidualnych lekkoatletów, takich jak Marek Orzepowski i Grzegorz Klein, oraz walka o przetrwanie w realiach transformacji ustrojowej lat 90.. Przełom nastąpił w 2000 roku wraz z pojawieniem się sponsora strategicznego, firmy „Lamparkiet” Zygmunta Dąbrowskiego, co zaowocowało błyskawicznym awansem do IV, a następnie III ligi. Apogeum sukcesów przypadło na rok 2005, kiedy to pod nazwą „Finishparkiet – Drwęca” klub wywalczył historyczny awans do II ligi oraz sensacyjnie wyeliminował Lecha Poznań z Pucharu Polski.

Po roku spędzonym na zapleczu ekstraklasy klub popadł w potężne długi przekraczające 100 tysięcy złotych i w sezonie 2007/2008 wycofał się z III ligi, trafiając pod zarząd kuratorski. Odrodzenie nastąpiło w 2008 roku od poziomu klasy okręgowej, a dzięki ponownemu wsparciu Zygmunta Dąbrowskiego i Jana Szynaki, klub w 2011 roku powrócił do IV ligi. Ostatecznie w 2014 roku, po fuzji z sekcją piłkarską Barkasu Tolkmicko, „Drwęca” ponownie znalazła się w gronie trzecioligowców, kontynuując swoją bogatą, niemal stuletnią tradycję sportową na ziemi nowomiejskiej.